Jednak Father of Night nie spodobał się mu, więc artysta wycofał się z tego projektu.
Jest to melancholijna ballada z minimalistycznym akompaniamentem. Tak jak w Day of the Locusts wyeksponowany jest fortepian jako główny instrument, i to w większym nawet stopniu niż w poprzedniej piosence.
Piosenka wynikła z jego ówczesnej sytuacji rodzinnej, gdyż stał się ojcem, i to wydawało mu wystarczać. Jednak w kompozycji tej, mimo jej pastoralnego charakteru, czuć frustrację artysty, który czuje, że jego dotychczasowa muza nie jest mu już łaskawa. Siedząc nad strumieniem w Catskills wspomina także swoją ukochaną, jeszcze z okresu źycia w Hibbing w stanie Minnesota. Smutek Dylana wydaje się wynikać także z przeczucia, że poszukiwanie miłości jest złudzeniem, a wymogi społeczne krępują jednostkę.
Muzycy Bob Dylan – pianino, gitara, harmonijka, wokal Sesja druga Al Kooper – gitara, pianino, wokal Charlie Daniels – gitara basowa Ron Cornelius – gitara George Harrison – gitara Russ Kunkel – perkusja sesja czwarta Al Kooper – gitara, pianino, wokal Charlie Daniels – gitara basowa Ron Cornelius – gitara Russ Kunkel – perkusja Hilda Harris – chórki Albertine Robinson – chórki Maeretha Stewart –