Czerwone ciernie – polski film historyczny z 1976 roku, w reżyserii Juliana Dziedziny. Pierwowzorem scenariusza do filmu było opowiadanie autorstwa Władysława Rymkiewicza pt. Czas pojedna, trawa porośnie.
Fabuła Akcja filmu rozgrywa się w 1905 roku. Stefan, potomek szlacheckiego rodu, nie bacząc na swoje pochodzenie, staje po stronie łódzkich robotników, sprzeciwiając się wyzyskowi fabrykantów i uciskowi ze wschodu. Postanawia zorganizować pracę konspiracyjną i zbrojny opór przeciwko carowi rosyjskiemu. Ów szlachcic kocha dwie kobiety – Mańkę i Julię. Niespodziewanie okazuje się, że z tą drugą – o czym do tej pory nie wiedział – ma syna, Kamila.
Wojnicz po wyjściu z więzienia odnawia kontakty z robotnikami Legartem i Leśniewskim oraz organizuje druk ulotek. W Łodzi narasta napięcie społeczne, dochodzi do rozruchów i starć, a na ulicach miasta wznoszone są barykady. W gimnazjum, do którego uczęszcza Kamil, wybucha strajk, natomiast w jednej z fabryk robotnicy występują przeciwko jej właścicielowi. Ostatecznie robotnicy muszą ustąpić przed przeważającymi siłami rosyjskimi, jednak Wojnicz nie rezygnuje z walki i kontynuuje działalność wraz z synem Kamilem„Czerwone ciernie”, FilmPolski.pl, opis filmu..