Ottoia – rodzaj kambryjskiego niezmogowca, którego skamieniałości odnaleziono w łupkach z Burgess. Osiągając około 8 cm długości był to jeden z większych przedstawicieli fauny łupków z Burgess. Ottoia prowadziła przydenny tryb życia – ryła w podłożu rowki w kształcie litery U, w których przebywała. Była drapieżnikiem – jej ofiarą często padały hiolity z rodzaju Haplophrentis, które pochłaniała przeważnie od głowy. U co najmniej jednego okazu Ottoia prolifica odnaleziono szczątki innego osobnika tego gatunku, co sugeruje, że Ottoia była kanibalem. Drapieżnictwo i kanibalizm występują pospolicie również u współczesnych niezmogowców.
Nazwa Ottoia honoruje Otto Creeka, zaś epitet gatunkowy gatunku typowego, prolifica, oznacza „płodny”.
Paleoekologia Najlepiej zachowane i najliczniejsze skamieniałości Ottoia pochodzą ze środkowokambryjskich osadów łupków z Burgess, gdzie należą one do najpospolitszych. Stanowisko to jest istotne ze względu na liczbę oraz stan zachowania skamieniałości. W większości rodzajów fosylizacji ciało martwego organizmu osiadało na dnie jeziora lub rzeki i powoli pokrywane było osadami. Na terenach formacji łupków z Burgess prądy wodne niekiedy sprawiały, że osady tworzyły lawiny błotne grzebiące znajdujące się na ich trasie zwierzęta.