Ostatni prom – polski film psychologiczny z 1989 roku w reżyserii Waldemara Krzystka. Pierwowzorem scenariusza do filmu była nowela filmowa autorstwa Sławomira Sosnowskiego pt. Wyspy samotne.
Zdjęcia do filmu zrealizowano we Wrocławiu (Powszechny Dom Towarowy „Renoma”) i Świnoujściu (terminal promowy i port morski).
Fabuła Polska w 1981 roku. W kraju narasta kryzys ekonomiczny i polityczny. Ze Świnoujścia do Hamburga odpływa prom „Wilanów” z wycieczką po bałtyckich miastach. Jej uczestników interesuje jednak wyłącznie pierwszy port na trasie – zachodnioniemiecki Hamburg, gdzie niemal wszyscy planują opuścić statek i pozostać na Zachodzie. Jednak w połowie drogi na prom dociera wiadomość o wprowadzeniu w kraju stanu wojennego i rozkaz zawrócenia do kraju. Na wieść o powrocie pasażerowie podnoszą swoisty bunt i na własną rękę zaczynają spuszczać szalupy, aby tylko nie wracać. Dramatyzm sytuacji zwiększa się, kiedy do statku podpływają niemieckie kutry, które przez megafony informują zgromadzonych na pokładzie ludzi o sytuacji w Polsce. Pasażerowie zaczynają skakać wprost do morza.