Wojny W latach 1495–1497 Askia odbył pielgrzymkę do Mekki, gdzie został uhonorowany za zasługi w krzewieniu islamu symbolami władzy: szablą, białym turbanem i zielonym beretem. Po powrocie rozpoczął serię wypraw wojennych, których celem było rozszerzanie granic jego państwa oraz wpływów islamu. W latach 1498–1502 podporządkował sobie lud Mossi z Jatengi (Górna Wolta). Następnie w latach 1505-1506, skierował się przeciwko Tuaregom z masywu Aïr (okolice Agadez w Nigrze). W latach 1507–1514 jego wojska walczyły w Senegalu oraz na granicy dzisiejszego Nigru i Nigerii przeciwko Fulanom i Borgu. Jednak ta długa kampania nie przyniosła spodziewanych rezultatów. Mimo odniesionych zwycięstw nie udało się na trwałe podporządkować ludów północno-wschodniej Nigerii. Na domiar złego w czasie walk zbuntował się jeden z wasali Askii – władca Kebbi. Choć rebelia został stłumiona, stało się jasne, że dalsza ekspansja terytorialna Songhaju stała się już niemożliwa.

Utrata władzy Wkrótce potem stan zdrowia Askii Muhammada zaczął się z wolna pogarszać. Równocześnie między jego synami pojawiły się spory o sukcesję tronu.