Jerzy Nowacki (ur. 14 października 1894 w Będzinie, zm. 11 sierpnia 1974) – polski dyplomata, publicysta i działacz społeczny, poseł do Krajowej Rady Narodowej (1945–1947) i na Sejm Ustawodawczy RP (1947–1952).
Życiorys Uczęszczaj przez dwa lata do szkoły handlowej w Będzinie, a następnie w Krakowie do gimnazjum św. Jacka i św. Anny, gdzie też zdał maturę. Studiował prawo i nauki polityczne na Uniwersytecie w Bernie. W latach 1914–1918 angażował się w Szwajcarii na rzecz niepodległości Polski. Od 1918 zatrudniony w MSZ, był m.in. stałym członkiem Delegacji Polskiej do Ligi Narodów, delegacji ds. rokowań o Konwencję dla Górnego Śląska. Reprezentował Polskę na konferencji w Genui. W 1926 odszedł z dyplomacji, poświęcając się działalności publicysty i wydawcy. W 1929 powraca do MSZ jako specjalista od misji propagandowych dla zagranicy. Od 1934 przebywał na Górnym Śląsku, gdzie został powołany do Zarządu Przymusowego majątków i zakładów księcia von Pless, zaś od 1938 objął stanowisko członka zarządu Warszawskich Składów Żelaza „Julian Glass” przy Syndykacie Hut Żelaznych i Wspólnocie Interesów w Katowicach.