Anastazji powrócił na scenę polityczną w 1936 organizując porozumienie partii demokratycznych.

W okresie II wojny światowej pozostał konsekwentnym przeciwnikiem zaangażowania Bułgarii w działania wojenne, a także przeciwnikiem współpracy z Frontem Ojczyźnianym, uznając to ciało za zbyt zależne od ZSRR. Od przewrotu wrześniowego (9 września 1944), kiedy władzę objął Front Ojczyźniany działał na rzecz niezależności bułgarskich socjaldemokratów od komunistów. Od czerwca 1945 tworzył samodzielną partię socjaldemokratyczną i redagował gazetę Swoboden Narod. Jeden z jego artykułów, zamieszczony 22 lutego 1946 stał się pretekstem do jego aresztowania i skazania go na 5 lat pozbawienia wolności za prowadzenie działalności antypaństwowej i antyludowej. Karę odbywał w więzieniu w Sliwenie, gdzie został zamordowany przez więźnia Antona Popantonowa.

Był deputowanym do Zgromadzenia Narodowego w latach 1911-1927.

W styczniu 1990 został pośmiertnie zrehabilitowany.

Dzieła 1913: Kto dąży do wojny 1929: Demokracja i dyktatura 1931: Pięciolatka i procesy

Przypisy

Bibliografia