George Howard Darwin (ur. 9 lipca 1845 w Downe, zm. 7 grudnia 1912 w Cambridge) – angielski matematyk i astronom, laureat Medalu Copleya.
Był synem Emmy i Charlesa Darwina.
Życiorys W 1863 r. rozpoczął studia na St John’s College na Uniwersytecie Cambridge, lecz wkrótce przeniósł się na Trinity CollegeDarwin, George Howard, Venn, J. & J. A., Alumni Cantabrigienses, Cambridge University Press, 10 vols, 1922–1958, gdzie jego nauczycielem był Edward Routh. Kolegium ukończył jako second wrangler; został równocześnie wyróżniony drugą nagrodą w przyznawanej wówczas corocznie przez Uniwersytet Cambridge Smith's Prize.
W 1883 r. został profesorem na Uniwersytecie CambridgePlumian Professor of Astronomy and Experimental Philosophy – jedna z dwóch głównych profesur w Astronomii na Uniwersytecie Cambridge.
Zajmował się siłami pływowymi. Jest autorem jednej z teorii powstania Księżyca mówiącej, że oderwał się on od skorupy ziemskiej wskutek sił odśrodkowych. Jego praca dotycząca analizy pływów, opublikowana w 1884, opierała się na metodach rozwiniętych przez P.S. Laplace'a i lorda Kelvina. W pracy The Tides and Kindred Phenomena in the Solar System omawiał efekty tarcia pływowego w układzie Ziemia-Księżyc.