Twierdzi, że został złapany w Anglii, a następnie pozwolono mu uciec, kiedy zgodził się on na współpracę z Brytyjczykami.
Obrońca Mundta powołuje nieoczekiwanie świadka Liz Gold. Choć nie chce ona zeznawać przeciw Leamasowi, przyznaje, że jej umowa najmu była opłacona przez George’a Smileya, gdy ten złożył jej wizytę. Przyznaje również, że Leamas prosił ją, aby ta obiecała, że nie będzie go szukać, kiedy odjedzie oraz że Leamas rozstał się z nią w noc przed tym jak napadł na właściciela sklepu spożywczego. Protagonista zdaje sobie sprawę, że gra jest skończona, a operacja kończy się niepowodzeniem. Oferuje przyznanie się do winy i wyjawienie prawdy w zamian za wolność Liz. Oznajmia, że został zwerbowany przez wywiad, aby wrobić Mundta. Dodaje, że Fiedler nie miał z tym nic do czynienia, choć sąd odrzuca i szydzi tym twierdzeniem. W przesłuchaniu Fielder pyta Mundta, skąd ten wiedział, że ktoś zapłacił umowę najmu Liz. Mundt zwleka (sekundę za długo jak myślał Leamas) nim udziela odpowiedzi. Gdy Fielder zostaje aresztowany, Leamas uzmysławia sobie prawdziwą naturę operacji.