Świat Aleca Leamasa przypomina w niewielkim stopniu ten z historii o Jamesie Bondzie. Tam motywy wolnego seksu i aspekty niebezpieczeństwa są idealizowane i proste, w powieści Le Carré’a natomiast miłość niesie prawdziwe emocje, które mogą mieć zgubne konsekwencje dla jednostki. W świecie Leamasa dobro nie zawsze musi triumfować nad złem, co okazywało się problematyczne dla niektórych krytykówSee, e.g., Barley, Tony. Taking Sides: The Fiction of John le Carré. Open University Press, 1986, p. 22..

W latach 60. niektórzy recenzenci otwarcie krytykowali defetyzm Leamasa. Magazyn Times pisał, że bohater musi triumfować nad swoimi wrogami, tak samo jak w baśniach, a jeśli jest dokładnie odwrotnie, to zatraca się cały sens historiiThe Times, September 13, 1968.. Ten komentarz jednak powstał w kontekście trwającej zimnej wojny, gdzie z jednej strony był „dobry” Zachód, a z drugiej „zły” Wschód. Według tego schematu koniec książki, kiedy to brytyjski agent zostaje zastrzelony na granicy przez komunistów, oznacza, że zło odnosi zwycięstwo.