thumb|Strona z rękopisu Gulšan-e rāz przepisanego w nastaligh przez Dżafara Tebriziego (fl 1412-1431). Biblioteka Astan-e Ghods Mahmud Szabistari (pers. محمود شبستری) (pełne imię: Sad ad-Din Mahmud Ibn Abd al-Karim Ibn Jahja al-Szabistari) (ur. w drugiej połowie XIII w. Szabistarze – zm. ok. 1320) – perski poeta suficki.
Urodzony w Szabistarze, większość życia spędził w pobliskim Tebrizie, ówczesnej stolicy Ilchanidów, jako prominentny islamski uczony. Odbył podróże do Egiptu, Syrii i Hidżazu. Być może przez pewien czas żył w Kermanie, skąd miała pochodzić jego żona. Jego grób w Szabistarze stał się miejscem pielgrzymek.
Sława Mahmuda opiera się na poemacie Gulšan-e rāz (Różany ogród tajemnic), składającym się z 1008 bajtów, który "czytany po wielekroć i kontemplowany z pokolenia na pokolenie, stał się rodzajem vademecum mistyków irańskich". Poza tym przypisuje mu się autorstwo także kilku innych dzieł, z których najważniejszym i autentycznym wydaje się być Sa'adat-nāma, poświęcone teologii mistycznej.