Julian Jaworski (ur. 22 stycznia 1926 w Kosowie, zm. 8 września 1975 w Krakowie) – polski inżynier elektromechanik, poseł na Sejm PRL III kadencji (1961–1965), wiceprezydent miasta Krakowa.
Życiorys Pochodził z rodziny inteligenckiej, był synem Władysława i Marii. Po ukończeniu szkoły powszechnej w Bolechowie uczęszczał do gimnazjum w Stryju, którego nie ukończył z powodu wybuchu wojny. W czasach okupacji pracował jako robotnik oraz pracownik biurowy w tartaku w Bolechowie. W 1945 przymusowo wysiedlony z polskich Kresów wraz z innymi Polakami; ukończył Liceum Ogólnokształcące im. Jana Matejki w Wieliczce. W 1951 został absolwentem Wydziału Elektromechanicznego Akademii Górniczo-Hutniczej. W 1952 podjął pracę zawodową w Rafinerii Nafty w Trzebini, a potem w Zjednoczeniu Rafinerii Nafty w Krakowie. Od 1961 pracował jako adiunkt w Instytucie Odlewnictwa w Krakowie na AGH. Od 1966 był związany ze zorganizowanym przez siebie Zakładem Elektronicznej Techniki Obliczeniowej, zajmując stanowisko dyrektora.