Georg Berlit (ur. 2 lipca 1878 w Kassel, zm. 1946 w Brunszwiku) – współtwórca i długoletni (40 lat) dyrektor uzdrowiska w Polanicy-Zdroju ().
Pochodził z Kassel; jego ojciec był właścicielem i dyrektorem kilku uzdrowisk w Hesji (m.in. Bad Salzschlirf, Bad Orb, Hochwaldhausen).
W 1890 r. Berlit został wysłany do USA jako przedstawiciel handlowy niemieckiego winiarstwa. Tam, aby przeżyć, podejmował każdą pracę, wyplatał wieńce, był pomywaczem naczyń i kelnerem. Dzięki energii i wysiłkowi wkrótce nabył hotel w Indianapolis, gdzie zamieszkał. Ojciec, który rozwinął uzdrowiska dzięki zagospodarowaniu źródeł, wezwał go z powrotem, by ten przejął kierownictwo domu zdrojowego, jednak Georga ograniczała kontrola ojca.
Od 1 stycznia 1905 r. przyjął więc posadę dyrektora uzdrowiska w Długopolu-Zdroju (niem. Bad Langenau), najmniejszego uzdrowiska na ziemi kłodzkiej, lecz chętnie przyjął w 1907 r. propozycję Georga Haasego, właściciela znanego browaru we Wrocławiu i od niedawna właściciela uzdrowiska w Altheide. Haase potrzebował kogoś, kto będzie realizował jego zamysły co do rozwoju tego uzdrowiska. Nigdy potem nie żałował swojego wyboru. Berlit w wieku 29 lat został dyrektorem najmłodszego, jeszcze mało znanego uzdrowiska w Polanicy.