ii. skalna grań północno-wschodnia (niem. Nordostgrat), trudności I, miejscami III;
iii. skalno-lodowa ściana północno-wschodnia (niem. Nordostwand), nachylenie lodu do 45°, pierwsze wejście Emil i Otto Zsigmondy, 1881;
iv. ściana północno-zachodnia (niem. Nordwestwand), niemal w całości pokryta lodem; jej wysokość wynosi tylko nieco ponad 200 m, lecz ze względu na dużą stromiznę, miejscami dochodzącą do 80° (niektóre źródła podają nawet 90°), jest to droga jedynie dla doświadczonych wspinaczy lodowych.
Z wierzchołka Hohe Angelusspitze roztacza się piękny widok na niemal cała Grupę Ortleru; widoczne są także szczyty położone w sąsiednich masywach Alp Wschodnich, jak np. Wildspitze i Weisskugel w Alpach Ötztalskich.
Bibliografia Holl P.: Alpenvereinsführer Ortleralpen, 9. Auflage, München, (2003). Summitpost.org. Seilschaft.it. Opis wejścia na szczyt drogą Reinstadlerweg na podstawie doświadczeń własnych autora artykułu.
Kategoria:Szczyty Włoch Kategoria:Szczyty Masywu Ortleru