Do oskarżenia i procesu ostatecznie nie doszło, ale Szyrmerowi władze przez dłuższy czas uniemożliwiały znalezienie pracy.
Zatrudniony wreszcie jako pracownik biurowy w hurtowni „Centrala Spożywcza”, w 1950 uzyskał etat delegata Cepelii (Centrali Przemysłu Ludowego i Artystycznego) na województwo olsztyńskie, gdzie do jego zadań należało zorganizowanie spółdzielni artystów ludowych z Warmii i Mazur. Na stanowisku tym brakowało mu odpowiedniego przygotowania merytorycznego i niebawem (1952) został dyrektorem biura Wojewódzkiego Zrzeszenia Prywatnego Handlu i Usług w Olsztynie. Zaangażował się jednocześnie w działalność w Stronnictwie Demokratycznym. Pasję społecznikowską realizował również jako radny miejski i przewodniczący Komisji Kultury Rady Miasta, działacz Towarzystwa Miłośników Olsztyna (1966–1980), prelegent pogadanek astronomicznych w ramach Towarzystwa Wiedzy Powszechnej. Należał do Polskiego Towarzystwa Historycznego i współpracował z olsztyńskim Ośrodkiem Badań Naukowych im. Wojciecha Kętrzyńskiego.