Po ataku Niemiec na Polskę we wrześniu 1939 udał się do Rumunii, gdzie do maja 1940 na uniwersytecie w Klużu studiował m.in. język rumuński. Przebywał także w Bukareszcie, który opuścił przed wkroczeniem wojsk niemieckich do Rumunii, udając się przez Cypr do Palestyny. Następnie był ochotnikiem Polskich Sił Zbrojnych, służąc na Bliskim Wschodzie w Samodzielnej Brygadzie Strzelców Karpackich oraz w 3 Dywizji Strzelców Karpackich, z którą przebywał we Włoszech. Do czasu uzyskania stypendium przyznanego po wizycie u ambasadora Stanisława Kota finansowo pomagał mu Wlastimil Hofman, który w 1941 i 1942 namalował dwa jego portrety. Od 1946 do 1948 wykładał w Studium Polonistycznym Uniwersytetu Amerykańskiego w Bejrucie. W 1949 przeprowadził się do Londynu, gdzie współpracował z Polskim Towarzystwem Naukowym na Obczyźnie. W latach 1952–1956 pracował jako lektor języka polskiego na Uniwersytecie w Lund. Następnie ponownie w Londynie. W 1971 zamieszkał w domu opieki założonym przez Sue Ryder w Cavendish. Tamże zmarł i został pochowany.

Przypisy

Bibliografia