przy czym jakiekolwiek cechy nabyte przez komórki somatyczne nie mają wpływu na komórki rozrodcze. Informacje genetyczne nie mogą być przekazywane z ciała organizmu do plazmy zarodkowej i zostać przekazane do następnej generacji. Nazywa się to barierą Weismanna. Stwierdzenie to, jeśli jest prawidłowe, wyklucza dziedziczenie cech nabytych zaproponowane przez Jeana-Baptista de Lamarcka.
Najbardziej podatną na podważenie tezą w teorii Weismanna było stwierdzenie, że plazma zarodkowa (czyli geny) stopniowo się zmniejszała podczas podziału komórek somatycznych. Błędność tego stwierdzenia została wykazana, gdy rozwinęła się współczesna genetykaNa przykład poprzez badania nad chromosomami politenicznymi w śliniankach (które są komórkami somatycznymi) larw drosophilii.. Przypadki takie jak owca Dolly dowiodły, że dorosłe komórki zachowują pełny zbiór informacji, zaprzeczając w ten sposób teorii Weissmana.
Zobacz też Germplasm – kolekcja materiałów genetycznych, której nazwa pochodzi od anglojęzycznej nazwy plazmy zarodkowej.
Przypisy
Kategoria:Genetyka Kategoria:Historia biologii