Bale ofiar – bale organizowane w okresie po przewrocie 9 thermidora, w czasie rewolucji francuskiej. Brać w nich udział mogły jedynie osoby, które straciły w czasie rewolucji przynajmniej jedną osobę z bliskiej rodziny, skazaną przez Trybunał Rewolucyjny i zgilotynowaną. Według Moniki Milewskiej, popularność balów była tak wielka, że aby się na nie dostać uciekano się do podrabiania dokumentów to poświadczających.
Organizatorami balów byli najczęściej młodzi przedstawiciele rodzin arystokratycznych, którzy odzyskali po przewrocie thermidoriańskim przynajmniej część rodowych fortun i pragnęli odbudować we Francji przedrewolucyjne życie towarzyskie wyższych sfer. Pierwszy bal ofiar odbył się najprawdopodobniej na początku 1795.
Zachowane opisy balów ofiar wskazują na łączenie niezwykle wystawnych obyczajów, naśladujących etykietę przedrewolucyjną, ze specyficznymi gestami nawiązującymi do kary śmierci przez dekapitację. Uczestnicy balów nosili żałobne stroje lub przynajmniej czarne wstążki. Kobiety obcinały włosy lub zaczesywały je do góry, naśladując tym samym swoje skazane na śmierć krewne, które musiały w podobny sposób odsłonić szyję przed wykonaniem na nich wyroku.