T’ongdo sa (, ) – jeden z najstarszych klasztorów buddyjskich w Korei. Obecnie jest on także muzeum z wieloma obiektami związanymi z historią buddyzmu koreańskiego, a tym sam i koreańskiej kultury. Klasztor ten jest jednym z trzech – obok Haein sa i Songgwang sa – klasztorów należących do tzw. Klasztorów trzech skarbów i równie ekskluzywnej grupy ch’ongnim, skupiającej pięć klasztorów. Kompleks klasztorny składa się z 65 budynków, co czyni go największym w Korei.

Historia Klasztor ten został wybudowany w 646 r. przez mistrza buddyjskiego Chajanga Yulsę. W 636 r. udał się on do Chin studiować buddyzm. Powrócił do królestwa Silli z buddyjskimi tekstami oraz relikwiami Buddy, które zgodnie z wierzeniami otrzymał od bodhisattwy Mandziuśriego. Były to: szata Buddy, jego żebracza miska, ząb oraz kość z jego czaszki.

Część tych relikwii została przez niego umieszczona na Diamentowej Platformie w stupie-relikwiarzu (kor. Sokkasarit’ap – Stupa śarir Siakjamuniego) w kształcie dzwonu. Z tego powodu klasztor ten w systemie Klasztorów trzech skarbów jest klasztorem skarbu Buddy. Jego szczątki są najważniejszym miejscem kultu w klasztorze, większym od jego posągu. Stupa ta jest widoczna przez okno głównego Gmachu Buddy.