Najazd floty egipskiej mameluków, po którym nastąpiły bunty w rejonie Limassol i Pafos, zmusiły władcę Cypru do płacenia trybutu na rzecz sułtanów egipskich.
W marcu 1432 r. do Wiślicy dotarło poselstwo wysłane przez Janusa liczące ponad 200 osób, na czele którego stanął Baldwin de Noris, marszałek Jerozolimy. Poselstwo zostało gorąco przyjęte przez ówczesnego władcę polskiego Władysława Jagiełłę. W imieniu swojego władcy Baldwin de Noris przekazał prośbę skierowaną do Władysława Jagiełły, prosząc o udzielnie pożyczki w wysokości 200 tys. florenów, dzięki której Janus mógłby zaciągnąć wojsko i odzyskać niezależność od mameluków, w zamian oferując władcy polskiemu 2/3 dochodów z Cypru. Aby przypieczętować porozumienie, król Janus prosił, aby jego syn Jan poślubił córkę Jagiełły Jadwigę. Propozycja władcy Cypru została odrzucona przez władcę Polski, ponieważ Jagiełło był zajęty walką z Tatarami i także problemami na Litwie, a poza tym jego córka Jadwiga zmarła w grudniu 1431.
W 1474 Cypr stał się faktycznym protektoratem Wenecji. Wdowa po Jakubie II (1440-1473), matka Jakuba III (zm. 1474), Wenecjanka Katarzyna Cornaro, sprawowała samodzielne rządy jako królowa Cypru do 1489 roku.