Ziemi było pod dostatkiem, podczas gdy brakowało ludzi do jej oczyszczania i uprawy. Lordowie posiadający prawa do ziemi poszukiwali nowych sposobów, żeby sprowadzić i zatrzymać siłę roboczą. Zaczęły się pojawiać centra miejskie, przyciągające poddanych perspektywą wolności. Wraz z zasiedlaniem nowych regionów, zarówno wewnętrznych jak i zewnętrznych, liczba ludności w naturalny sposób wzrastała.
Lata 1250–1350 Przed 1300 w Europie żyło zbyt wielu ludzi i produkcja zboża była niewystarczającaLiczby w tym akapicie pochodzą z artykułu Davida Herlihy "Medieval Demography" w Dictionary of the Middle Ages (zobacz bibliografię), artykułu Josiaha C. Russella, "Population in Europe" oraz książki Carlo M. Cipolla, ed., The Fontana Economic History of Europe, Vol. I: The Middle Ages, (Glasgow : Collins/Fontana, 1972), 25-71. Populacja Anglii, która w 1086 wynosiła 1 milion, wzrosła do ok. 5–7 milionów. Francja w 1328 roku (która wtedy zajmowała mniejszy obszar niż obecnie) liczyła 18–20 milionów mieszkańców, a liczba ta nie została przekroczona aż do nowożytności. Toskania miała 2 miliony mieszkańców w 1300 roku i dopiero w 1850 ponownie osiągnęła tę wartość.