Cerkiew Chrystusa Zbawiciela, św. Katarzyny i św. Serafina z Sarowa – prawosławna cerkiew w San Remo, wzniesiona w 1913, w jurysdykcji eparchii brytyjskiej i zachodnioeuropejskiej Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji. Siedziba parafii.
Historia W 1864 caryca Maria Aleksandrowna przebywała w celach zdrowotnych w San Remo. Zachwycona miastem, postanowiła w celu upamiętnienia swojej wizyty wznieść cerkiew, która służyłaby osiadłej w San Remo społeczności rosyjskiej oraz kuracjuszom przybyłym z tego kraju. Za życia carycy do budowy cerkwi jednak nie doszło. Dopiero w 1910 wielki książę Sergiusz Michajłowicz Romanow, sam mieszkaniec San Remo, zawiązał komitet budowy cerkwi, na czele którego stał najpierw on sam, a następnie książę Szeremetiew. Zyskał również poparcie cara Mikołaja II, który – podobnie jak w wypadku budowy innych cerkwi prawosławnych dla społeczności rosyjskich za granicą – ogłosił powszechną zbiórkę pieniędzy na potrzeby prac. Działkę budowlaną pod przyszłą cerkiew przekazał inny rosyjski arystokrata, hrabia Talevicz. Projekt budynku przygotował architekt rosyjski Aleksiej Szczusiew, natomiast kierownikiem budowy był architekt włoski Pietro Agosti. Kamień węgielny został położony w listopadzie 1912, zakończenie budowy miało miejsce rok później.