Konserwatywny Minister Nauki Salvador de Madariaga uważał, że była nierealna, a głównymi błędami były słabość władzy wykonawczej, brak Senatu i rozdział państwa od Kościoła. Alejandro Lerroux: Dzieło ignorancji deputowanych, Konstytucja inspirowana brakiem zaufania do ośrodków, które koniecznie muszą tworzyć architekturę republiki, a które podporządkowuje się Parlamentowi (...) nie trzeba się mocno wpatrywać, żeby zauważyć, że usiłowano podporządkować władzę wykonawczą, sądowniczą i prezydencką Kortezom. (…) Negacja praw człowieka i statusu obywatela dla wszystkich, którzy nie podzielają naszych przekonań Niceto Alcalá-Zamora: Sekciarska i zrobiona wbrew narodowej rzeczywistości. (…) Usiłowano tworzyć prawo w zgodzie z teoriami, poglądami lub interesami partii, nie myśląc o tej rzeczywistości współżycia w ojczyźnie, nie przejmując się wcale tym, że tworzono prawo dla Hiszpanii; tak, jakby tworzono konstytucje mającą obowiązywać w jakims innym kraju. (…) Zamiast społeczeństwa otwartego na przyjęcie wszystkich Hiszpanów, zrobiono z Republiki społeczeństwo wąskie, z ograniczona liczbą zaangażowanych, a nawet z przywilejami dla jej twórców.