Zgromadzenie Sług Jezusa (łac. Congregatio Ancillarum Iesu) – bezhabitowe żeńskie zgromadzenie zakonne.

Zgromadzenie zostało założone 8 grudnia 1884 przez bł. Honorata Koźmińskiego, z pomocą Eleonory Motylowskiej, a 14 lipca 1908 zatwierdzone przez Stolicę Apostolską.

Charyzmatem zgromadzenia jest służba na rzecz uczącej się i pracującej młodzieży żeńskiej, oraz na rzecz rodzin i dzieci.

Siostry żyją w regule św. Franciszka z Asyżu, ukrytym życiem zakonnym, według zasad i wzorów ewangelicznych, przede wszystkim na wzór Maryi Służebnicy Pańskiej, ze szczególną uwagą na ducha służby, pokorę, prostotę, ubóstwo i pokutę.

Sługi Jezusa podejmują działalność apostolską pojedynczo i we wspólnocie. Organizują pracę religijną i wychowawczą wśród żeńskiej młodzieży uczącej się i pracującej, rodzin i dzieci, prowadzą zakłady wychowawcze i opiekuńcze, wspierają prace katechetyczne i duszpasterskie Kościoła.

W II Rzeczypospolitej zgromadzenie wspomagało rozwój szkolnictwa zawodowego, prowadziło szkoły i internaty, schroniska i przytułki, opiekowało się ubogimi dziewczętami, prowadziło jedną z 10 działających w Polsce misji dworcowych.