W getcie zorganizował i prowadził wykłady z dywersji i sabotażu. 3 lipca 1942, w wyniku zdrady, wraz z Ferdynandem Grzesikiem, został schwytany przez Gestapo, podczas ponownej próby przedostania się do getta. Aresztowany przez Niemców spędził kilka miesięcy w więzieniu Pawiak. Skazany na karę śmierci za udzielanie pomocy Żydom, jednak kary uniknął. Był "królikiem doświadczalnym w tajnym obozie hitlerowskim" później przewożono go do różnych obozów niemieckich, takich jak: Majdanek (nr obozowy 9824.0), Flossenbürg, Gross-Rosen, Dyhernfurth, Mauthausen, Aystetten i Ebensee.
Okres powojenny Wyzwolony z obozu koncentracyjnego przez wojska amerykańskie w maju 1945. Wrócił do Polski we wrześniu 1945. Został członkiem Rady Naczelnej PPS. W listopadzie 1945 uzyskał nominację na zastępcę pełnomocnika Rządu RP na Okręg Mazurski Jakuba Prawina[potrzebne źródło]. Od czerwca 1946 do lutego 1948 kierował Wojewódzkim Komitetem PPS. W 1947 uzyskał mandat posła na Sejm Ustawodawczy w okręgu Olsztyn. Zasiadał w Komisji Wojskowej. W 1948 został wykluczony z szeregów PPS za opór wobec zjednoczenia z PPR.
Zmarł w wieku 90 lat.