W 1204 r. został obdarzony stanowiskiem (i tytułem) Głównego Mistrza Medytacji. Ponieważ nie znaleziono wówczas wybitniejszego buddysty od niego i to zarówno w szkołach doktrynalnych jak i sŏn, miał otrzymać tytuł Narodowego Nauczyciela (kor. kuksa) za pan. króla Kangjonga, jednak nadano mu go pośmiertnie. Podobno ilość jego uczniów była nieprównywalnie większa od ilości uczniów nauczycieli w całej historii buddyzmu w KoreiTamże, str. 154..
W 1217 r. napisał list do króla z prośbą o zgodę na udanie się na odosobnienie. Po jej otrzymaniu, udał się do klasztoru Hwajang, gdzie przeżył 13 ostatnich lat swojego życia.
Zmarł 8 dnia 7 miesiąca 1229 r.
Nauki i działalność Wiadomo o jego niektórych kontaktach z wybitnymi buddystami tego okresu. Znał Narodowego Nauczyciela Hyesima (1178–1234, do którego napisał list na trzy dni przed swoją śmierciąHyesim był wtedy mistrzem w klasztorze Songgwang-sa. Ze względu na jego kontakty z klasztorem a więc i wspólnotą Susŏn, jest prawdopodobne, że znał również samego Chinula. Hyesim należał do drugiej generacji liderów Susŏn.