Preambuła tej ustawy stanowi, że nauczanie i wychowanie, respektując chrześcijański system wartości, za podstawę przyjmuje uniwersalne zasady etyki, zaś szkoła winna zapewnić każdemu uczniowi warunki niezbędne do jego rozwoju, przygotować go do wypełniania obowiązków rodzinnych i obywatelskich w oparciu o zasady solidarności, demokracji, tolerancji, sprawiedliwości i wolności.
Szkoły mogą być szkołami publicznymi lub niepublicznymi. Szkoły publiczne mogą być zakładane przez jednostki samorządu terytorialnego oraz przez niektórych ministrów. Szkoły niepubliczne mogą być zakładane przez inne osoby prawne oraz przez osoby fizyczne. Nauka w szkołach publicznych jest bezpłatna, a rekrutacja do nich odbywa się na zasadzie powszechnej dostępności. Podstawowymi typami szkół są: szkoły podstawowe, szkoły ponadpodstawowe. Sieć publicznych szkół powinna być zorganizowana w sposób umożliwiający wszystkim dzieciom realizację obowiązku szkolnego. Droga dziecka z domu do szkoły nie może przekraczać 3 km w przypadku uczniów klas I-IV klas szkół podstawowych oraz 4 km w przypadku uczniów klas V-VIII. Jeśli jest ona dłuższa, obowiązkiem gminy jest zapewnienie bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu lub zwrot kosztów przejazdu środkami komunikacji publicznej.
Przypisy
Bibliografia P. Bała: Konstytucyjne prawo do nauki a polski system oświaty. Warszawa 2009, s. 224-229.