Istnieją dwa podejścia do tworzenia systemów opartych na agentach programowych: wykorzystanie pojedynczego agenta lub stworzenie systemu wieloagentowego
Podział ze względu na przeznaczenie i reakcje użytkowników 1. Agenty zarządzające informacją – mają na celu wspomaganie użytkownika. Jednym z przykładów jest „asystent-doradca” w programach Microsoft Office Agenty zarządzające pocztą elektroniczną – agenty filtrują i sortują pocztę użytkownika, odpowiadają na standardowe zapytania itp. Agenty zarządzające organizacją dnia – świadczą pomoc użytkownikowi w organizowaniu planu dnia. Ten typ agentów to asystenty, np. 'spinacz' w MS Word. Taki agent potrafi wykonywać bardziej skomplikowane cele niż awatar i ma znacznie większą swobodę. Niekiedy tego rodzaju agenty nazywane są 'agentami interfejsu'. Agenty dostarczające zindywidualizowane informacje – są odpowiedzialne za filtrowanie i selekcję informacji Agenty monitorujące lub zarządzające – klasa agentów odpowiedzialna za monitorowanie zachodzących zjawisk i ew. podejmowanie działań w imieniu użytkownika. W tej klasie zawierają się agenty aktorzy – w niewielkim stopniu zależni i kontrolowani przez człowieka, np. bot w kanale IRC-owym, jak i agenty awatary – będący bezpośrednią reprezentacją użytkownika w cyberprzestrzeni, np. w chatroomach czy na IRC-u.