Rozpad połowiczny – powieść fantastycznonaukowa z gatunku fantastyki socjologicznej, autorstwa Edmunda Wnuka-Lipińskiego, socjologa i pisarza. Wydana przez wydawnictwo Czytelnik w 1988 r. w serii „Z kosmonautą”. Powieść została nagrodzona Nagrodą im. Janusza A. Zajdla dla najlepszej polskiej powieści w 1988 r.
Powieść jest środkową częścią , opowiadającej o fikcyjnym totalitarnym państwie Apostezjon. Autor pod płaszczykiem fantastyki ukrył analizę rzeczywistości PRL-u.
Pozostałe części to: Wir pamięci Mord założycielski
Wnuk-Lipiński użył też tego tytułu dla swojej późniejszej książki o transformacji ustrojowej Polski (Rozpad połowiczny. Szkice z socjologii transformacji ustrojowej, 1991).
Wydanie książki zostało opóźnione przez cenzurę.
Fabuła
Bohater powieści, młody psychosyntetyk Jorgen, rozpoczyna pracę w ośrodku resocjalizacji Apostezjonu. Nawiązuje romans z koleżanką po fachu imieniem Claire i stopniowo odkrywa, że ona sama była kiedyś pacjentką ośrodka. W tym samym czasie na reedukację trafia pracownik z bazy na Księżycu, gdzie Jorgen kiedyś pracował – okazuje się, że przyczyniły się do tego raporty Jorgena. Śledząc nieludzką terapię, jakiej poddawany jest jego dawny kolega Jorgen postanawia mu pomóc i ulżyć mu w cierpieniu.