roku 1824) Portret Antoniego Ostrowskiego (obecnie własność Muzeum Narodowego w Warszawie), jego córki Julii i podobizny innych członków rodziny Ostrowskich. W czerwcu 1830 r. wyjechała Julia wraz z ojcem do Niemiec, Szwajcarii, Francji i Belgii. Po wybuchu powstania listopadowego powróciła do kraju. W Tomaszowie Mazowieckim stanęła na czele komitetu filantropijnego wspierającego finansowo te rodziny, których ojcowie powołani zostali do armii Królestwa Kongresowego.
Pobyt na wygnaniu Po upadku powstania pozostała w kraju (będąc w ciąży), w Podgórzu koło Krakowa. Od roku 1833 towarzyszyła mężowi na emigracji w Paryżu (mieszkając przy ul. du Cherche Midi). Znając talent artystyczny męża popierała jego poświęcenie się malarstwu. Działalność artystyczna Piotra pozwoliła egzystować Michałowskim i wielodzietnej rodzinie Ostrowskich na odpowiednio wysokim poziomie. Na emigracji pomagała ojcu w zredagowaniu książki pt. Żywot Tomasza Ostrowskiego (tomy 1-2, Paryż 1836-1840). Antoni Ostrowski w liście z r. 1834 do brata Władysława Tomasza Ostrowskiego napisał o Julii Michałowskiej: „Jedyna to istota i pociecha dla mnie”.