rodziny i kobiet), Herbert Schirmer (minister kultury), Gerhard Pohl (minister gospodarki) i Horst Gibtner (minister transportu).
2 października 1990 doszło do formalnego zjednoczenia obu partii chadeckich, a Lothar de Maizière został wybrany wiceprezesem ogólnoniemieckiej CDU. Kontrowersje wzbudził los majątku dawnych partii Bloku (wraz z CDU-Ost do CDU przystąpiła również Niemiecka Demokratyczna Partia Chłopska). Ostatecznie CDU zrzekła się majątku przejętego bezprawnie po 1945, zachowując w swych rękach jedynie część nieruchomości.
Struktura Partia dysponowała oddziałami w 200 powiatach oraz 15 okręgach. Najwyższym organem był Zjazd (Parteitag)Od 1960 zjazd zwoływano co 4 lata, później (od 1972) co 5 lat, najczęściej w Berlinie, Dreźnie lub Erfurcie., na którym wybierano Zarząd (Hauptvorstand) – w jego skład wchodził przewodniczący, jego zastępcy oraz ponad 100 członków. Zarząd obradował co najmniej 2 razy w roku i wybierał Prezydium (niem. Präsidium, do 1960 Komitet Polityczny – niem. Politischer Ausschuss) i Sekretariat, które zarządzały partią na bieżąco. W kompetencjach Sekretariatu znajdowały się też rozmowy z partiami Bloku oraz aparatem państwowym. Główna siedziba znajdowała się w Berlinie w tzw. Otto-Nuschke-Haus.