thumb|Koszula nocna thumb|Koszule nocne z lat 20. XX wieku Koszula nocna – okrywający cały tułów, luźny, jednoczęściowy ubiór, używany do snu, współcześnie noszony niemal wyłącznie przez kobiety.
Osobna koszula do snu zaczęła być używana w średniowieczu, choć już Rzymianie w okresie cesarstwa sypiali w tunikach innych niż noszone w dzień. Z inwentarzy wynika, że podobny zwyczaj istniał także w państwie Karola Wielkiego. Oddzielny ubiór na noc był początkowo dostępny jedynie dla zamożnych – w średniowieczu prosty lud sypiał nago, oszczędzając odzież.
Koszula nocna początkowo nie różniła się krojem od dziennej, mając kształt litery T. W XVI wieku, gdy koszula dzienna zaczęła się znacząco zmieniać, nocna pozostała przy prostym kroju, zwłaszcza w przypadku koszul męskich.
W XVIII wieku wymyślono tzw. koszule małżeńskie. Dzięki otworom w odpowiednich miejscach umożliwiały one pruderyjnym parom stosunek seksualny bez narażenia się na widok czy dotyk nagiego ciała współmałżonka. Otwór w tego typu koszuli damskiej był otoczony dyskretnym haftem, a nawet wyszytymi pobożnymi sentencjami. Klapka męskiej koszuli była zapinana na guziki.