Za pośrednictwem Komisariatu rząd polski wspierał Polonię finansowo, między innymi udzielał stypendiów polskim studentom studiującym na Politechnice Gdańskiej. Od 1933, wraz ze wzrostem wpływów NSDAP we władzach Wolnego Miasta, Komisarz wielokrotnie, acz z niewielką skutecznością, interweniował w obronie naruszanych praw Polaków, między innymi w zakresie równości w zatrudnianiu, protestował przeciwko napadom na Polaków i Żydów, nękaniu organizacji polskich nakładaniem bezprawnego podatku dochodowego (od 1937). W nielicznych wypadkach z funduszy polskich wspierana była także antyhitlerowska opozycja gdańska czego przykładem może być wsparcie finansowe w wysokości 1500 guldenów dla gdańskiej partii socjaldemokratycznej w 1933.
Istotna część uprawnień polskich w WMG do końca istnienia Komisariatu realizowana była poza jego strukturą. Dotyczyło to na przykład administracji celnej, kolejowej i pocztowo – telekomunikacyjnej.