Autoportret z Saskią (Syn marnotrawny w tawernie lub Szczęśliwa para) – obraz holenderskiego malarza Rembrandta, namalowany około 1635 roku.
Dzieło powstało w czasie, gdy artysta był u szczytu sławy i popularności. Małżeństwo z Saskią van Uylenburgh to również najszczęśliwszy okres w jego życiu, który przerwała przedwczesna śmierć ukochanej żony malarza w 1642. Dzięki związkowi z córką burmistrza miasta Leeuwarden malarz awansował społecznie i dzięki licznym zamówieniom stał się człowiekiem zamożnym. Saskia była jego ulubioną modelką i często pozowała do portretów i studiów alegorycznych.
Opis Obraz przedstawia dwoje młodych ludzi podczas beztroskiej uczty w tawernie. Rembrandt przedstawił siebie w roli utracjusza trwoniącego majątek podczas zabawy z kobietą lekkich obyczajów. Rozweselony mężczyzna i siedząca na jego kolanach kobieta odwracają się na chwilę w stronę widza. Rembrandt wznosi toast wysokim kielichem, a jego lewa ręka obejmuje kibić pięknej kobiety, do której pozowała Saskia. Całość kompozycji dopełnia widoczny z lewej strony, bogato zastawiony stół i fragment kotary w prawym górnym rogu płótna.