Poezja religijna – w badaniach literackich poezja religijna nie uzyskała jeszcze statusu terminu naukowego, czyli pojęcia o określonym znaczeniu i w związku z tym każdy z badaczy i krytyków musi podejmować na nowo dla własnego użytku próbę jego zdefiniowaniaMaria Jasińska - Wojtkowska, Uwagi o poezji religijnej, "Zeszyty Naukowe KUL" 37: 1994 nr 3-4 (147-148), s.119. Podczas tej próby często zachodzi potrzeba trudnego rozgraniczenia pojęć tego, co religijne (odnoszące się do jakiejś konkretnej koncepcji Boga), a co quasi-religijne (odnoszące się do wszystkiego, czemu utwór nadaje charakter wartości absolutnej, nie akceptowanej jednak w tym charakterze przez kulturę ogólną (np.: ojczyzna, honor, rodzina, nauka, także wartości niższego rzędu, czy nawet antywartości).
Próba definicji Do poezji religijnej w szerszym sensie należy utwór, w którym podmiot wypowiedzi jawi się jako homo religiosus (człowiek religijny, istota ze swej natury religijna)ks. dr Henryk Ciereszko, Homo religiosus - człowiek istotą religijną?, online, a w węższym - gdy dominującą cechą utworu stanowi przeżycie jego relacji z Sacrum.