Odbiór i wpływ Melissa oraz następny album studyjny Mercyful Fate, Don’t Break The Oath, stały się jednymi z najważniejszych heavymetalowych albumów lat osiemdziesiątych. Obydwa wywarły wpływ na rozwój sceny black metal, thrash metal i extreme metal. Wielu artystów przyznaje się do inspiracji muzyką zespołu, przede wszystkim jednak inspirujące okazały się teksty utworów oraz wizerunek lidera, Kinga Diamonda, pioniera zjawiska corpse paint.
Materiał spotkał się z na ogół entuzjastycznym przyjęciem krytyki muzycznej. Malcolm Dome z poświęconemu metalowi magazynu muzycznego Kerrang! nazwał album "arcydziełem". Zwracano uwagę na muzyczne powiązania i klimat płyty: "Piosenki takie jak Evil i Curse of the Pharaohs przywołują na myśl klasyczny Black Sabbath. Ezoteryczne teksty Kinga i dziwaczny wokal stworzyły niesamowitą atmosferę". Steve Huey z serwisu AllMusic napisał, że zespół "doprowadził mroczne, okultystyczne obsesje Black Sabbath do skrajności". Pisano też o "idealnym połączeniu klasycznego brzmienia heavy metalu z zamiłowaniem do makabry".