66–75): rozpisywanie wyborów do Izby Ludowej i innych gremiów przedstawicielskich powoływanie członków Narodowej Rady Obrony korzystanie z prawa amnestii i łaski ratyfikacja traktatów międzynarodowych przyjmowanie przedstawicieli dyplomatycznych przyznawanie odznaczeń państwowych obejmowanie patronatu () nad rodzinami wielodzietnymi przyjmowanie petycji od obywateli. Do 1974 Rada Państwa miała również prawo wydawania dekretów z mocą ustawy oraz rozpatrywania wniosków skierowanych do Izby Ludowej. Dokonywała wykładni konstytucji i ustaw oraz decydowała o zawieraniu traktatów państwowych. W 1974 na skutek konfliktów w łonie SED (związanych z odejściem Waltera Ulbrichta) kompetencji tych Radę pozbawiono.
Siedziba Początkowo mieściła się w pałacu Schönhausen, gdzie wcześniej rezydował Wilhelm Pieck. W 1964 oddano do użytku nową siedzibę () na placu Marksa i Engelsa w Berlinie (dawny i obecny pl. Zamkowy), która była użytkowana przez Radę Państwa do 1990. Po dokonaniu kapitalnego remontu budynek pełnił rolę siedziby kanclerza Niemiec Gerharda Schrödera (1999-2001).