Yuanmingyuan był połączony ze znajdującym się w sąsiedztwie Ogrodem Wiecznej Wiosny (Changchunyuan). Z Pekinem łączyła go brukowana granitowymi płytami droga. Przed bramą, po obu stronach drogi, znajdowały się pawilony mieszczące urzędy państwowe, akademię cesarską, bibliotekę i skarbiec. Brama była kryta dwuspadowym, obłożonym dachówką dachem. Zdobiła ją tablica z nazwą ogrodu, wypisana przez samego cesarza Kangxi. Do bramy przylegały pawilony-poczekalnie. Za bramą położone były letnie rezydencje książąt i nazywane Wachlarzowymi dwa jeziorka porośnięte lotosami. Nieopodal znajdowała się kilkudziesięciometrowej długości "zasłona duchów", broniąca wstępu złym mocom.
thumb|left|180px|Jeden z historycznych widoków na Yuanmingyuan
Następna część ogrodu oddzielona była fosą, nad którą prowadził kamienny most. Oba jego brzegi porastały wierzby. Za fosą znajdowały się trzy bramy, z których lewa służyła tylko cesarzowi, a pozostałe dwie zwykłym śmiertelnikom. Wiodły one do Pawilonu Wielkiej Wspaniałej Jasności (Zhengdaguangming), gdzie cesarz udzielał audiencji zagranicznym poselstwom. Budynek był konstrukcji kamienno-drewnianej. Kryty dachówką dach pawilonu wspierał się na malowanych na czerwono kolumnach zwieńczonych wyobrażeniami smoków. Z tyłu pawilonu wznosiło się sztuczne wzgórze porośnięte sosnami.