Wewnątrz znajdowały się tabliczki z imionami dawnych cesarzy, przed którymi palono kadzidła.
Na wschód od Sanktuarium Przodków, w północnej części kompleksu, znajdowała się część wypoczynkowa. Znajdowały się tu liczne pagórki i strumienie, a także największy w całym ogrodzie akwen zwany Morzem Szczęśliwym (Fuhai). Na jednej z jego wysepek wybudowane zostało miniaturowe miasto, służące za scenę przedstawieniom teatralnym.
thumb|200px|Ruiny "europejskich budowli" Ogrodu Wiecznej Wiosny thumb|left|180px|Rekonstrukcja jednego z wielu pałaców Ogród Wiecznej Wiosny (Changchunyuan), w przeciwieństwie do poprzedniej części kompleksu, posiadał mniej budowli, a większą część jego przestrzeni zajmowały zbiorniki wodne i tereny stylizowane na obszary dzikiej przyrody. Podobnie jak w Yuanmingyuan, za bramą znajdował się pawilon audiencyjny i rezydencja cesarska. Głównym elementem tej części kompleksu nie były jednak rozległe tereny zielone, a znajdujące się na tyłach pałace w stylu "europejskim". Wybudowano je na planie litery F i otoczono podwójnym murem. Na teren pałacowy wchodziło się pomiędzy dwoma wzgórzami, na których znajdowały się wzniesione w stylu rokoko trzykondygnacyjne Pałace Przyjemnej Harmonii. Wzniesione były one na planie litery U, obejmując w swoich ramionach otoczoną balustradą sadzawkę i kompleks fontann.