Według profesora historii Stephena Rabe’a raporty z Church Committee wskazują, że od czerwca 1963 administracja Kennedy’ego zintensyfikowała działania przeciwko Kubie. CIA nasiliła akcje propagandowe, presję gospodarczą oraz akty sabotażu wymierzone w obiekty jak i konkretne osoby. Jako jeden z przykładów przytoczone jest odnalezienie w Paryżu Rolando Cubela Secadesa, byłego bliskiego współpracownika Fidela Castro. Po rewolucji ich drogi rozeszły się. CIA odniosła sukces, nakłaniając Secadesa do przeprowadzenia zamachu przy pomocy długopisu, z którego wysuwała się zatruta igła. W tym czasie CIA otrzymała pozwolenie na 13 dużych operacji na Kubie, w tym ataki na elektrownie, rafinerie oraz cukrownie. Według Rabe’a administracja Kennedy’ego nie wykazała zainteresowania wezwaniami Castro do zaprzestania kampanii sabotażu i terroryzmu przeciwko Kubie. Rabe przytacza dokumenty proponujące rajdy typu „uderz i uciekaj” oraz ataki bojówek z Bahamów, wyposażonych w broń przez USA.