Żwirowce stepowe są podobne do żwirowców łąkowych. Wierzch ciała ciemny, w przeciwieństwie do żwirowców łąkowych barwa skrzydła jednolita (bez białej krawędzi). Kremowe podgardle ograniczone jest czarną linią. Ogon rozwidlony, ciemny. Dziób koloru czarnego z czerwonym zgięciem; barwa czerwona nie sięga nozdrzy. Charakterystyczne, czarne pokrywy podskrzydłowe. Samca i samicę można rozróżnić po kolorze kantarka – u samca jest on bardziej czarny. Osobniki młodociane na końcówkach lotek II rzędu mają wąskie białopłowe końcówki, a pokrywy podskrzydłowe i najbardziej wewnętrzne lotki czarne.

Zasięg występowania Obszar lęgowy żwirowca stepowego ciągnie się od południowo-wschodniej Europy poprzez Ukrainę do południowo-zachodniej Rosji i północnego Kazachstanu, sporadycznie gniazduje także na Białorusi, Węgrzech i w Azerbejdżanie. Zimuje w południowej Afryce, głównie w Botswanie, Zimbabwe, RPA i Namibii, rzadko w zachodniej Afryce.

Ptaki migrujące regularnie są obserwowane na Cyprze, w Turcji, Izraelu, Iranie, Iraku, Kuwejcie, Arabii Saudyjskiej, Bahrajnie i Katarze;