Okno kontaktu – moment w historii Wszechświata, w którym jedna cywilizacja jest zdolna do odbioru sygnału innej cywilizacji.
Okres taki przypada na czas, w którym jedna cywilizacja znajduje się w momencie swojej historii pomiędzy opracowaniem technologii radiowych a jej samozagładą bądź technologicznym uwstecznieniem, a sygnał drugiej cywilizacji dociera w zasięg odbioru pierwszej.
Teoria ta, zaproponowana przez Stanisława LemaStanisław Lem, Fiasko, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1987, który zwrócił uwagę na niskie prawdopodobieństwo odebrania takiego sygnału, obrazuje jego przyczynę jako niezdolność odbioru sygnału w momencie jego pojawienia się. Teoria okna kontaktu jest jednym z najbardziej prawdopodobnych rozwiązań Paradoksu Fermiego.
Hipotetyczna obca cywilizacja, oddalona od Ziemi o 100 000 lat świetlnych, będąca w epoce radia przez przykładowe 500 lat, które przypadały na okres 50 000 lat temu, nadawała sygnały, które dotrą do Ziemi za kolejne 50 000 lat (od 50 000 lat kierują się ku Ziemi z prędkością światła). Okno kontaktu w naszym wypadku zostanie zatem otwarte za 50 000 lat, przy założeniu istnienia wówczas rasy ludzkiej zdolnej do jego odbioru.