W połowie 1921 zarządzono likwidację dwunastu pociągów. Pozostałe dokompletowano i ujednolicono ich uzbrojenie. W służbie postanowiono zatrzymać 12 pociągów: nr 1 Piłsudczyk nr 2 Śmigły nr 3 Pierwszy Marszałek nr 4 Groźny nr 5 Danuta nr 6 Zagończyk nr 7 Paderewski nr 8 Śmierć nr 9 Poznańczyk nr 10 Bartosz Głowacki nr 11 Stefan Czarniecki nr 12 Generał Sosnkowski
Z tych dwunastu pociągów utworzono sześć dywizjonów, które włączono w skład pułków saperów kolejowych (element wojsk inżynieryjnych). Istniały trzy pułki saperów kolejowych (1 pułk saperów kolejowych w Krakowie; 2 pułk saperów kolejowych w Jabłonnie/Legionowie, 3 pułk saperów kolejowych w Poznaniu). 17 października 1923 roku Oddział I Sztabu Generalnego wydał rozkaz przeniesienia pociągów pancernych na stopę pokojową. Miejscem demobilizacji były pułki saperów kolejowych w Krakowie, Jabłonnie i Poznaniu. Wielu żołnierzy zdemobilizowano, znaczną część sprzętu uznano za przestarzały i poddano rozbiórce. W 1924 roku 3 pułk rozformowanoWojskowy przegląd historyczny, 41:3–4, s. 81.;