thumb|240px|Lyman Lemnitzer w West Point, 1920 Lyman Louis Lemnitzer (ur. 29 sierpnia 1899 w Honesdale, Pensylwania, zm. 12 listopada 1988 w Waszyngtonie) – generał armii amerykańskiej, Przewodniczący Kolegium Połączonych Szefów Sztabów (1960–1962), Naczelny Dowódca Połączonych Sił Zbrojnych NATO w Europie (1963–1969).
Życiorys Urodził się 29 sierpnia 1899 w Honesdale, w stanie Pensylwania. W 1920 ukończył West Point i został przydzielony na swój wniosek do jednostki artylerii przybrzeżnej. Lemnitzer służył na Filipinach, gdzie rozpoczął swoją wojskową karierę.
W czerwcu 1942 awansował na generała brygady i wkrótce potem został przydzielony do sztabu generała Eisenhowera. Współtworzył plany inwazji na Afrykę Północną i Sycylię; w listopadzie 1944 awansował do stopnia generała dywizji. Lemnitzer był jednym z wyższych oficerów, biorących udział w negocjacjach dotyczących kapitulacji Włoch oraz poddania się niemieckich wojsk w 1945.
Po zakończeniu II wojny światowej został przydzielony do działu strategicznego Kolegium Szefów Połączonych Sztabów. W 1950, w wieku 51 lat przeszedł szkolenie spadochronowe, następnie obejmując dowództwo nad 11 Dywizją Powietrznodesantową. W listopadzie 1951 został wysłany do Korei, gdzie dowodził 7 Dywizją Piechoty.