Leopold Lahola, właściwie Leopold Arje Friedmann (ur. 30 stycznia 1918 w Preszowie, zm. 12 stycznia 1968 w Bratysławie) – słowacki nowelista, dramaturg, poeta, tłumacz, scenarzysta i reżyser filmowy.
Życie Dzieciństwo spędził na Orawie, Jako Żyd nie mógł dokończyć w państwie słowackim studiów na Uniwersytecie Komeńskiego w Bratysławie. W czasie wojny najpierw skierowany był na roboty przymusowe, potem ukrywał się, trafił do obozu pracy, utracił najbliższych w obozie koncentracyjnym, walczył z Niemcami w oddziałach partyzanckich, został redaktorem czasopism czechosłowackiej armii. Pisane tuż po wojnie dramaty były zbyt realistyczne i zbyt pesymistyczne, by mogły spotkać się z życzliwą oceną po zadekretowaniu realizmu socjalistycznego. Pisarz w 1949 udał się na emigrację, mieszkał w Izraelu, Jugosławii, Francji, wreszcie w RFN. W okresie czechosłowackiej odwilży, w 1966, po raz pierwszy od wyjazdu z kraju przyjechał do Bratysławy. Tu w styczniu 1968 zmarł nagle na atak serca.
Twórczość Debiutował w 1940 przekładami poezji hebrajskiej.
Głównym tematem twórczości Laholi jest martyrologia Żydów i szerzej: II wojna światowa.