Ivars Jānis Ķezbers (ur. 30 marca 1944 w Wałku, zm. 23 marca 1997) – łotewski historyk i politolog, działacz na rzecz niepodległości Łotwy, przewodniczący Niezależnej Komunistycznej Partii Łotwy (1990–1991), poseł na Sejm (1995–1997).
Życiorys W młodości pracował w grupie geodezyjnej. Po ukończeniu wieczorowej szkoły średniej w Windawie studiował w latach 1962–1967 na Wydziałach Ekonomii i Prawa Łotewskiego Uniwersytetu Państwowego. W 1982 obronił pracę kandydacką w Moskwie za dysertację poświęconą koncepcjom polityki zagranicznej skandynawskiej socjaldemokracji. W 1993 uzyskał stopień doktora nauk historycznych.
Zatrudniony w służbie dyplomatycznej ZSRR. Pełnił obowiązki wiceprzewodniczącego Państwowego Komitetu ds. Radia i Telewizji oraz przewodniczącym analogicznej instytucji w Łotewskiej SRR. Stał na czele Komitetu Kultury Łotewskiej SRR.
Działał w Komunistycznej Partii Łotwy będąc w latach 1988–1990 sekretarzem jej KC oraz zwolennikiem kursu autonomicznego od Moskwy. W kwietniu 1990 wystąpił z KPZR. Na XXV zjeździe Komunistycznej Partii Łotwy w dniach 6 i 7 kwietnia 1990 1/3 delegatów opuściła salę nie godząc się z polityką uzależnionej od Moskwy KPŁ. Założono nowe grupowanie: Niezależną Komunistyczną Partię Łotwy, której przewodniczącym został Ķezbers.