Nazwa Nazwa obecna ustaliła się w XIX w. Pochodzi od dwóch kaszubskich słów: swora, czyli warkocz pleciony z korzeni sosnowych, wykorzystywany do umacniania, czyli gacenia, brzegów (gacy) jezior i rzek przez mieszkańców. Następująca lista pokazuje przykładowe odmiany w dokumentach historycznych:
Rada Języka Kaszubskiego proponuje kaszubską formę nazwy Swòrë. Friedrich Lorentz w 1923 roku podał formę Swòrnégace oraz starsze, odnotowane w 1866 roku (za Florianem Ceynową) Swòrnigace, Szwôrnygace, Szwôrnëgace. Historia
Archeologia W 1969 Stefan Karol Kozłowski kierował wykopaliskami na 6 stanowiskach w Swornegaciach. Wyniki jego prac doprowadziły do wyodrębnienia grupy chojnickiej kultury chojnicko-pieńkowskiej. Najstarsze osadnictwo ludzkie z regionu pochodzi z środkowej epoki kamienia (IX tys. p.n.e). Najstarsze stanowisko mezolityczne w Swornegaciach powiązane jest z kulturą komornicką i pochodzi sprzed atlantyckiego okresu klimatycznego (około 6000 lat p.n.e). W 1977 Zbigniew Bagniewski odkrył kolejne 20 stanowisk mezolitycznych w strefie brzegowej rzeki Brdy i Chociny oraz jeziora Karsińskiego i Witoczno.
W miejscowości odnaleziono również ceramikę z epoki brązu.
mały|Kościół pw. św. Barbary mały|Kościół pw. św. Barbary mały|Wnętrze kościoła św.