Demokracja uczestnicząca, również demokracja partycypacyjna – proces kolektywnego podejmowania decyzji zgodnie z zasadami partycypacji obywatelskiej, z wykorzystaniem kombinacji elementów demokracji bezpośredniej i przedstawicielskiej. Stosowana m.in. w samorządach terytorialnych i pracowniczych.
Geneza Genezy i pierwowzorów partycypacji jednostek w podejmowaniu decyzji dotyczących wspólnoty, której są częścią, można się doszukiwać w ateńskiej demokracji, średniowiecznych gildiach, samorządach miejskich Stanów Zjednoczonych z okresu Rewolucji Amerykańskiej, Komunie Paryskiej, ideach anarchizmu (wolnościowy municypalizm, Murray Bookchin), rewolcie roku 1968, ruchach narodowowyzwoleńczych.
Zasady Partycypacja obywatelska (współpraca władzy wykonawczej z grupami obywateli, organizacjami mieszkańców itp.) może być realizowana na różnych poziomach i w różnym czasie (stale lub doraźnie), zależnie od rodzaju rozwiązywanego problemu (np. przebieg lokalnej drogi lub zmiany konstytucji; zob np.