Koncepcja Model BT19 został stworzony przez australijskiego projektanta Rona Tauranaka dla firmy Brabham Racing Organisation (BRO) i miał być użyty w sezonie 1965 Formuły 1. Brabham BT19 i jego ówczesny konkurent, Lotus 39, miały być napędzane silnikiem typu bokser o 16 cylindrach (B16) firmy Coventry Climax. Został zbudowany tylko jeden przykładowy projekt modelu BT19, który nigdy nie ścigał się w oryginalnej formie. Climax porzucił rozwój silników typu F16, natomiast ich silniki typu V8 były wystarczająco mocne, by pomóc jeżdżącemu Lotusem 33 Jimowi Clarkowi odnieść siedem zwycięstw i zdobyć tytuł mistrza świata. Na sezon 1966 dozwolona maksymalna pojemność silników została zwiększona dwukrotnie: z 1,5 do 3 litrów. Nie było możliwym, aby powiększyć istniejące silniki 1,5 l tak, by w pełni wykorzystać górny limit, a firma Climax postanowiła nie rozwijać nowych, trzylitrowych silników, przez co wiele zespołów otrzymało na sezon 1966 niekonkurencyjne silniki.