Motel Łokieć (ur. 20 marca 1897 w Tomaszowie Mazowieckim, zm. 28 maja 1942 w KL Auschwitz) – polski krawiec, działacz komunistyczny i związkowy pochodzenia żydowskiego. Czołowy aktywista Związku Zawodowego Robotników Przemysłu Odzieżowego, przewodniczący Związku Zawodowego Przemysłu Krawieckiego w Tomaszowie Mazowieckim.
Życiorys Urodził się w biednej, wielodzietnej rodzinie żydowskiej. Był synem Jakuba Józefa (Chaima Joska) Łokcia, tomaszowskiego kowala, i Rywki Ruchli z d. Grinberg. Jego bracia Hersz Lejzer, Icek Zelman (1881-1923) i Judel Dan (alias Józef Łokietek, 1890-1941) wcześnie podjęli działalność polityczną i związkową. Motel Łokieć praktykował w zawodzie krawieckim.
W połowie lat dwudziestych należał do aktywu Związku Zawodowego Robotników Przemysłu Odzieżowego w Polsce, który był zdominowany przez działaczy o przekonaniach komunistycznych. W roku 1929 po delegalizacji tego Związku starał się wraz z innymi żydowskimi aktywistami o zgodę władz na wznowienie jego działalności. Władze udzieliły takiej zgody 11 marca 1929 r., jednak na pierwszym oficjalnym zebraniu Związku aresztowały całe prezydium, w tym i Łokcia. Po dłuższych staraniach w lipcu 1930 r.